Da Night, Da Day, Goin' Round 'n Round

--------------------------------------------------------------

Let's Sing Along 1

“O[]O!!” มะ เมื่อกี้... พวกนายว่าอารายน๊า!

เหมือนทุกคนจะติดสกิลอ่านใจในทันทีทันใด

“พวกชั้นกำลังบอกว่า เราได้ลงคะแนนเป็นเอกฉันท์แล้ว ว่า นาย จะเป็นตัวแทนเข้าประกวดจากบ้านของเรา” การแจกแจงให้ฟังอย่างละเอียดแบบนี้ จะเป็นใครไปได้ นอกจากเฮอร์ไมโอนี่ แม่มดหญิงสุดแกร่งแห่งบ้านกริฟฟินดอร์

...-[]- แล้วคะแนนเสียงของชั้นล่า ชั้นตัวเป็นๆยืนหัวโด่อยู่นี่ โดยที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยน้า...

“อ้อ ใช่แฮร์รี่ ไม่ต้องห่วงนะเพื่อน ชั้นลงคะแนนเลือกนายในส่วนของนายด้วย นายบอกให้ชั้นลงคะแนนเผื่อนี่” เหวอ นี่พวกนายอ่านใจชั้นออกด้วยเหรอ จะน่ากลัวกันไปไหน โอ้ ไม่นะเมอร์ลิน...

...เอ๊ะ เดี๋ยวสิ ลงคะแนนเสียง บอกให้ลงแทน...

“เอ๊ะ นั่นไม่ใช่ที่ว่าประชุมลงคะแนนเพื่อเลือกกัปตัวทีมเชียร์ลีดเดอร์เหรอ?” ผมรีบแย้งออกไปด้วยความสงสัย

“โอ๊ย! แฮร์รี่ พอตเตอร์ ชั้นทึ่งกับความคิดของเธอจริงๆนะ” เฮอร์ไมโอนี่กลอกตาไปมา พร้อมเอามือก่ายหน้าผาก
“งั้นชั้นขอถามนะแฮร์รี่ นายคิดว่ากระประชุมแบบนั้นมันจะเกิดขึ้นได้ยังไง” เอ่อ... ขอคิดก่อนนะเฮิร์ม
“เอ่อ ก็ มันก็น่าจะเป็นไปได้...” อย่ามองอย่างนั้นสิ ชั้นกลัวนะเฮิร์ม เธอไม่รู้หรอก น่าตาเธอตอนนี้น่ากลัวกว่าโทรลซะอีก
“ไม่ แฮร์รี่ คำตอบคือไม่ เพราะตำแหน่งแบบนั้นมันไม่เคยมีอยู่แล้ว และจะไม่มีต่อไปด้วย” เฮอร์ไมโอนี่พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะแจกแจงให้แฮร์รี่น้อยๆนั้นเข้าใจ

...เอิ่ม ทำไมพวกนั้นต้องทำอะไรให้มันเครียดด้วยเนี่ย จริงอยู่ผมเจอเรื่องเครียดทุกปีไม่ว่างเว้น แต่ใช่ว่าผมจะพิสมัยบรรยากาศเครียดๆนะ...

“อะ เอ่อ แล้ว แบบว่า ที่ว่าการประกวด มันคืออะไรเหรอ?” ผมชักไม่แน่ใจ รู้สึกเหมือนไม่น่าถาม แต่พูดไปแล้วล่ะคร้าบบ T^T
“...แฮร์รี่ พอตเตอร์! เธอจะทำให้ชั้นสติแตกกับความเอาใจใส่ต่อสิ่งรอบข้างที่นายแทบจะไม่มีนี่ใช่ไหม?” T^T อ๊า เฮิร์มเธอน่ากลัวยิ่งกว่ามังกรซะแล้วนะ แล้วเธอโกรธอะไรนักหนาเนี่ย

“ฮะ เฮ้ เฮิร์ม ดะ เดี๋ยวสิ ทำไมต้องโกรธขนาดนั้นล่ะ” รอนกระเถิมมาทางผมเล็กน้อย รอนกระซิบบอกว่า เฮิร์มได้ A- ในวิชาประวัติศาสตร์เวทมนต์... โอเค ผมรู้ละ ว่าเธอองค์ลงเพราะอะไร

ความน่ากลัวของเธอไม่จบแค่นั้น ผมรับรู้ได้ถึงสันญาณอันตราย เมื่อเหลือบไปเห็นคุณเธอกำปกสันหนังสือพจนานุกรมว่าด้วยสัตว์วิเศษ ที่หนารวมๆกันเท่ากับ Oxford Dictionary 3 เล่มรวมกัน จนข้อนิ้วเป็นสีขาวจนน่ากลัว (ซึ่งผมก็ไม่เข้าใจ ว่ามือของเธอกำปกที่หนาขนาดนั้นได้อย่างไร) ผมถึงกับเหงื่อตก เมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์ที่ผ่านมายังไม่นาน ตอนนั้นผมเห็นเธอที่วีนแตก ไล่เอาหนังสือประวัติศาสตร์แม่มดยุคกลาง หนา 2340 หน้า ไล่ตีหัวรอน ซึ่งสุดท้าย หัวของรอนก็โนไปเกือบเดือน

ผมตัดสินใจในวินาทีที่เฮิร์มเริ่มขยับหนังสือในมุมองศาที่สูงขึ้น ผมกลับหลังหัน วิ่งหนีออกจาหอไปอย่างไม่คิดชีวิตทันที ไม่รู้ว่าเธอจะวิ่งตามมาไหม แต่นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมขอให้เธอทำ ผมวิ่งไปเรื่อยๆจนมาถึงที่ห้องโถงกลาง ผมจึงหยุดพักหายใจที่นั่น

ตอนนี้ที่ห้องโถงกลางเริ่มประดับประดาต้อนรับเทศกาลคริสมาสต์ที่กำลังจะมาถึง ต้นคริสมาสต์สูงใหญ่ตั้งตระหง่านอยู่ริมห้องโถง เอ๊ะ! ผมตะหงิดๆกับตำแหน่งการจัดวางมันเหลือเกิน แต่ก็นั่นล่ะ ดัมเบิ้ลดอร์คิดจะทำอะไร ไม่มีใครรู้หรอก ผมเดินแวะไปชมบอร์ดติดประกาศพิเศษที่เพิ่งจะมีขึ้นมา ซึ่งผมว่า การไปเที่ยวโลกมักเกิ้ลของดัมเบิ้ลดอร์คราวก่อน คงมีผลกับเค้ามากมายเหลือเกิน ขนาดเกรดวิชาต่างๆ ต่อจากนี้ยังต้องมาเช็คที่บอร์ดเลย -_-a

“O[]O ประกวดร้องเพลง!” ด้วยพอจะจับต้นชนปลายได้หน่อยๆ ผมเผลอตัวตะโกนออกมาเสียงดังลั่น ดีที่ไม่มีใครอยู่...

“-_-a” ผมตกอยู่ในสภาพที่ไม่สามารถตอบสนองต่อสิ่งเร้าภายนอก(?)ชั่วคราว ด้วยความจริงที่เพิ่งได้รู้นั้น มีผลต่อโสตประสาทของผมมากกว่า

ผมเดินผ่านหน้ามัลฟอยไปราวกับคนไร้วิญญาณ ...ร้องเพลง ร้องเพลง เราต้องร้องเพลง ร้องเพลง เอง เอง เอง... เสียงเอคโค่ที่ดังสะท้อนไปมาในหัว ทำผมอยากลมจับเสียให้ได้ โอ้ พระเจ้า ใครกันที่ช่างสรรหาการะประกวดอะไรอย่างนี้ออกมา

(คราวก่อนไปเที่ยวโลกมักเกิ้ลมา เค้าว่าจะมีประกวดร้องเพลงตอนคริสมาสต์ด้วย ฮอกวอตย์จัดบ้างก็ดูน่าสนุกดีนะ/ดัมเบิ้ลดอร์)

“หมอนั่นเป็นอะไรของมัน... เฮอะ การประกวดไร้สาระ ยังไงชั้นก็ต้องคว้าชัยชนะมาให้ได้ ด้วยเกียรติของมัลฟอย มัลฟอยไม่เคยแพ้ในศึกครั้งไหน” งุนงงกับพฤติกรรมร่างบางอยู่สามวิ ร่างสูงโปร่งของเจ้าชายน้ำแข็งรูปงาม นามเดรโกมัลฟอย ก็หันไปส่งสายตาร้อนแรง(?) ด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า ไปที่ใบปิดประกาศเรื่องการประกวดร้องเพลง ถ้าเป็นไปได้ กระดาษแผ่นนั้นคงมอดไหม้จนเป็นจุล

อีก 10 วันจะถึงเทศกาลคริสมาสต์ ที่ปีนึ้ชาวฮอกวอตย์จะได้สัมผัสกับประกฎการณ์ที่ต่างออกไป ด้วยไฮไลต์ของงานปีนี้ เป็นการประกวดร้องเพลงที่เพิ่งเคยจัดขึ้นเป็นครั้งแรก กติกาง่ายๆ เพื่อความรวบรัด และปัญหาในด้านของเวลาเตรียมตัว เมื่อวานตอนเวลาอาหารเย็น (ซึ่งผมกำลังป้อแป้ด้วยความเหนื่อยจากการซ้อมควิชดิช) อยู่ๆอาจารย์ใหญ่ก็ประกาศเรื่องนี้ออกมาโดยไม่มีปี่มีขลุ่ย (คอลินที่เดินสวนกับผมเล่าให้ฟัง) ทุกบ้านเลยจะส่งตัวแทนบ้านละคน เพื่อเข้าประกวด ได้ข่าวว่าผู้ชนะจะขออะไรก็ได้ 1 อย่าง ทำให้แต่ละคนดูกระตือรือร้นหลือเกิน

ผิดกับตัวแทนจากบ้านกริฟฟินดอร์ ที่ตอนนี้มานั่งเหม่ออยู่ริมทะเลสาบ มือก็ปาก้อนหินลงน้ำเล่น แม้มันจะหลงไปโดนหัวเจ้าปลาหมึกยักษ์ที่นอนอาบแดดอยู่ จนเจ้านั่นโกรธสาดน้ำใส่จนเปียกไปหมด ก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะรู้สึกตัว มือก็ยังปาก้อนหินไปเรื่อย ซึ่งดูเหมือนจะเข้าเป้าที่เจ้าปลาหมึกยักษ์ทุกก้อนเลย -_-a

“บรื๋อส์ ไม่อยากคิดสภาพเลยแฮะ แล้วยังมีเจ้าบ้าเฟอเรตนั่น รับรองว่ามัลฟอยต้องไม่พลาดจะอยู่ร่วมงานแน่ ถ้ารู้ว่าเราเข้าประกวดด้วย” แฮร์รี่ขนลุกกับความคิดอัปมงคลของตัวเอง จิตก็ตกกับสกิลร้องเพลงที่สุดแสนจะไม่ได้เรื่องของตัวเอง ประวัติการเข้าร้านคาราโอเกะ ที่เค้าทำไมค์ช็อต น่าจอพัง ลำโพงแตก ด้วยทนเสียงซุปเปอร์พลังทำลายล้างสูงของเค้าไม่ไหว

ก็ถือว่าเป็นโชคดีของแฮร์รี่ ที่ความคิดอัปมงคลที่แล่นขึ้นมา มันจะไม่เป็นอะไร ก็เพราะว่ามัลฟอยก็เข้าร่วมด้วยน่ะสิ อีกอย่างรายนั้นก็ดูจริงจังผิดวิสัย สงสัยจะมีของที่อยากได้มากๆ แต่ว่าของที่มัลฟอยอยากได้ แต่ไม่ได้ จนต้องมาพึ่งของรางวัลที่จะทำให้สมความปรารถนา 1 ข้อนั้น คืออะไรกันแน่ แล้วแฮร์รี่ล่ะ อยากได้อะไรหรือเปล่า ที่แน่ๆ การประกวดในวันนั้นคงสนุกมากแน่ๆ เห็นว่าอุตส่าห์เชิญ พี่เพชร พี่ม้า กับพี่โจ้ จากกองประกวดเดอะสตาร์ที่เมืองไทย มาเป็นคณะกรรมการพิเศษสำหรับการตัดสินในครั้งนี้โดยเฉพาะ

...อ๊ะ เจ้าปลาหมึกหายไปไหนแล้วล่ะ ไม่อาบแดดต่อแล้วเหรอ?...

แฮร์รี่คิดด้วยความซื่อ(บื้อ) ก็โดนกระหน่ำปาก้อนหินใส่ขนาดนั้น ถ้าไม่บ้าหรือเป็นพวกมาโซคิส เป็นใคร หรืออะไร ก็หลีกหนีหมดล่ะ แต่ร่างบางเหมือนจะไม่ทันคิด มือก็ปายังคงปาก้อนหินต่อไป จนคนเขียนชักสงสัย ว่าไปเอาก้อนหินมาจากไหนเยอะแยะ ถึงปาไม่หมดซักที ถ้าใครผ่านมาเห็น คงเห็นว่าแถมบริเวณที่ร่างบางนั่งอยู่นั้น ทั้งหญ้า ทั้งก้อนหินหายไปเป็นแถม บางจุดยังปรากฏร่องรอยของดินที่ถูกขุดไปด้วย

...นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ถ้าแฮร์รี่ พอตเตอร์จิตตก ไม่ว่าอะไรก็จะถูกถอนเหี้ยน ไม่มีเหลือ...

...จบ เอวัง...

(เอ๊ย ไม่ใช่ค่ะ ยังไม่จบน้า ไว้ต่อคราวหน้านะ อิอิ)

TBC